شهرستان جيرفت يكی از شهرستان های استان كرمان است كه از شمال به كرمان، از خاور به بم، از جنوب به كهنوج و از باختر به بافت محدود مي‌شود. به عقيده مورخين و جهانگردان شهر قديمي جيرفت در اثر سيل نابود شده است. اغلب آثار دیدنی جیرفت ، برای تحقیق و پژوهش جالب و تماشایی است ، اماکنی که انسان را روز ها و ماهها ی متمادی در جهانی از دیدنی ها و شنیدنی های طبیعت بکر و خدادادی و تاریخ این منطقه فرو می برد و تمنای آنان را برآورده می سازد هر چند که آبشارها ، باغهای با صفا مرکبات ، دشت های حاصلخیز سد عظیم جیرفت و حتی برخی آثار باستانی با ارزش قلعه ها و مجموعه های جدید الاحداث نظیرموزه جیرفت و پارکها و فضاهی سبز سطح شهر چشم هر گردشگری را خیره می نمید اما اینها نیز نمی تواند گوشه ی از توانمدیهای گردشگری این منطقه را بازگو نماید.

 پناهگاه حیات وحش مهروییه:

 در 55 کیلومتری شمال غربی شهرستان کهنوج و در نزدیکی مرز این شهرستان با شهرستان جیرفت جلگه‌ای نسبتاً کوچک و همواره با وسعت 5583 هکتار قرار دارد. این جلگه در دامنه ارتفاعات کلمراد که ادامه رشته کوه بحر آسمان می‌باشد؛ میزبان باقی‌ مانده جنگل‌های گرمسیری کهور جنوب شرقی کشور است و نیز مرغ جیرفتی را که مختص جنوب شرق ایران است در دامن خود نگهداری می‌کند. منطقه مهروییه در سال 1350 در فهرست اولیه مناطق حفاظت شده کشور قرار گرفت و در سال 1355 به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت. رویش طبیعی این منطقه از جنگل‌های گرمسیری کهور و رویش استپی متشکل ازگونه‌هایی چون اسکنبیل، قیچ، توسو و اسکنبیل های غیر چوبی یا (Hamada) تشکیل یافته است. این منطقه بین  100 تا 150 گونه گیاهی را در خود جای داده که مهم‌ترین گونه‌های آن عبارتند از: کهورک، کهور، جغجغه، اسکنبیل، گز، شاه گز، پنیرک، شور، استبرق، کنار و غیره. در بخش پستانداران نیز حدود 15 گونه در مهروییه ادامه حیات دارند که مهم‌ترین آنها: گربه جنگلی، کفتار، شغال، گراز، روباه، تشی (سیخور)، جبیر، موش خرما و غیره می باشد. همچنین در این پناهگاه به همین میزان گونه‌های از خزندگان مانند سرخ مار، مار آبی، کک مار و بزمجه و غیره وجود دارند. مرغ جیرفتی و گونه درُاج که نزدیک به آن است در بین 25 گونه پرنده شناخته شده در مهروییه، مهم‌ترین می‌باشند و جزء پرندگان کمیاب و منحصر به ‌فرد کشور محسوب می‌گردند. از دیگرگونه های پرنده‌ این منطقه می‌توان از دلیجه، سارگبه، هوبره، تیهو، سبز قبا، خروسکولی، کوکر و غیره نام برد. مهروییه در فصل‌های پاییز و زمستان یکی از زیباترین مناطق جهت میزبانی علاقه‌مندان به حیات وحش می‌باشد.

 سیمای گردشگری ارتفاعات بحر آسمان:

 عابران دشت ساردوییه، بلندترین دشت ایران با 2700 متر ارتفاع سطح دریا و یکی از سردترین نقاط استان کرمان، در صد کیلومتری جنوب، قله بحر آسمان را با تیپی شبیه دماوند مشاهده می‌کنند. این قله که در سمت راست جاده ساردوییه به جیرفت قرار می‌گیرد؛ «نشانه» نام دارد و با ارتفاع 3886 متر، بلندترین قله در بین رشته‌کوه‌های سه هزار متری استان می‌باشد. شهرت منطقه بحر آسمان به جز دره­های زیبایی که دارد؛ خرس سیاه آسیایی نیز می‌باشد. حیوان کمیاب و تحت حفاظتی که یکی از زیستگاه‌های اصلی آن در ایران، این منطقه است. برخی از مناطق روستایی گردشگری محدوده بحر آسمان عبارتند از: دلفارد، بحر آسمان، رمون، نراب، محمدآباد، سر بیژن و غیره. جنگل‌های اورس، بنه، بادام کوهی و کهکم. بیشتر نقاط بحر آسمان با توجه به ارتفاع، دیده می‌شوند و زیبایی خاصی به منطقه بخشیده اند. به خصوص در زمستان که بخش‌های بالایی بحر آسمان پوشیده از برف است و تراکم اورس‌ها، جلوه خاص را حاکم می‌سازد. آلاله، آویشن، گاو زبان، فرفیون و زیره، گیاهانی هستند که بحر آسمان را فراگرفته‌اند و رایحه گل‌ها، خاطره‌ای ماندنی را در جان عابران آن بر جای می‌گذارد. در منطقه بحر آسمان، به جز خرس سیاه  نامدار و مشهور آسیایی، پلنگ و چارپایان علف خواری مانند: بز، میش، کل و قوچ نیز وجود دارد. اگرچه هم‌اکنون جمعیت قابل توجهی از آن‌ها دیده نمی‌شود.

 دره دلفارد،

یکی از زیباترین و پر جاذبه ترین، دره های جنوب کشور، در منطقه بحر آسمان قرار دارد. دره ای که به عنوان یکی از مناطق نمونه گردشگری کشور مطرح است. جایی که باغ‌های بزرگ مرکبات و گردو به یکدیگر گره می‌خورند و سرما و گرما، حضور مسالمت‌آمیزی را در کنار یکدیگر تجربه می‌کنند. صعود به قله بحر آسمان از مسیر «محمدآباد روز پیکر» ساردوییه انجام می‌گیرد. سفر به بحر آسمان از اواسط فصل بهار تا اواخر تابستان، خاطرات خوبی را برای کوهنوردان و گردشگران به ارمغان می‌آورد. دیگر قله‌های منطقه بحر آسمان عبارتند از: - با گرایی          3716 متر - سنگ نبشت      3655 متر - ریگ آباد         3529 متر - حسین لالا        3500 متر - گردو کلان        3385 متر - دلفارد             3348 متر - قال بند            3278 متر - گیلوبند            3168 متر

 سیمای گردشگری ارتفاعات جبال بارز:

منطقه جبالبارز کرمان یکی از زیباترین، بکرترین و شگفت‌انگیزترین سلسله کوه‌های ایران است که با 250 کیلومتر طول، طولانی‌ترین رشته کوه جنوب شرق کشورمحسوب می‌شود. از نقطه آغاز این رشته‌کوه در شمال غربی شهرستان بم (روستای زیبای مرغک) تا چاله جازموریان، نقطه به نقطه این منطقه کوهستانی، سرشار از جلوه‌های زیبای طبیعت است. از جنگل‌های انبوه بنه یا پسته وحشی، بادام کوهی واورس گرفته تا بلندترین آبشارهای ایران، تا ارتفاعات و دامنه‌های بکر و باغ‌های دل‌انگیز گردو و زردآلو و چمن زارها و چشمه سارها وغیره. جهت شمال شرقی- جنوب غربی و نیز طول این رشته کوه باعث گردیده در مسیر برش عرض‌های جغرافیایی، تنوع جالب‌ توجه آب و هوایی را در این خط سنگی با عظمت شاهد باشیم. به طوری که وقتی ابتدای این رشته‌کوه در سرمای زمستان دمای 15 تا 20 درجه زیر صفر را تحمل می‌کند؛ در بخش‌های مرکزی و انتهایی جبال بارز، دمای مطبوع 20 تا 25 درجه بالای صفر، شرایط خوبی برای زندگی فراهم آورده است و برعکس در ماه‌های تیر و مرداد که مناطق پایینی و انتهای جبال بارز، گرمای طاقت فرسای نزدیک 50 درجه را دارند؛ در بخش‌های بالایی به ابتدایی این سلسله، دمای 25 درجه، لذتی جالب توجه به ساکنان و گردشگران می‌بخشد و این حکایت در دشت‌های پایین دست به ارتفاعات بالا دست نیز ادامه دارد. «علمشاه» بلندترین قله این رشته کوه است که3741 مترارتفاع دارد و در 40 کیلومتری شرق شهر عنبرآباد قرار دارد. بیشتر بخش‌های جبالبارز پوشیده از گیاهان مختلفی است که تحت شرایط آب‌ وهوایی و نیز ارتفاع از سطح دریا، برسینه این ارتفاعات دامن گسترانیده اند. بنه، کهکم، اورس، بادام کوهی و آرچین عمده‌ترین درختان این رشته کوه می‌باشند که به‌صورت جنگل‌های متراکم و گاه تک درخت دیده می‌شوند و نیز آویشن، درمنه، زارچ، دارچین، ریواس، گل نرگس، لاله، زنبق، ازگن و غیره که در همه جا حضور دارند.  این منطقه علاوه بر اینکه از این زیستگاه‌های خرس سیاه آسیایی در ایران محسوب می‌گردد؛ میزبان انواع زیادی از جانوران گوشت‌خوار، علف‌ خوار و پرندگانی است که در نقاط مختلف جبال بارز چشم نوازی می‌کنند. میش و قوچ، کل و بز، پلنگ، گرگ، خرگوش، موش کوهی، عقاب، شاهین، کلاغ و انواع بسیاری دیگر از پرندگان و جانوران، آسمان و زمین جبال­بارز را به خود مشغول دارند. این رشته‌کوه، شهرستان‌های بم و جیرفت، و ریگان را از یکدیگر جدا می‌سازد. جای به جای جبال بارز را آبادی‌های کوچک و بزرگ فراگرفته‌اند. برخی از روستاهای جبال بارز عبارتند از: دریجان، آدوری، آباد چهل تن، زیارت شاه، میج و بندر، مرغک، دهبکری، بادام، اسبی، بنستان، گردین، گوراغان، سقدر، میجان، درین، جشار، هیشین، گمرکان، امجز، دهنه بید، مورچین، تمنو، رودفرق، قصبه، بارده، نرگسان و غیره. آبشارهای بلند «سرن کوه» دربندر«میجان»،«وروار» در«رودفرق» با ارتفاع بیش از 180 متر، بلندترین آبشارهای ایران محسوب می‌گردند. دشت‌های غربی جبال بارز پوشیده از باغ‌های بزرگ مرکبات و خرما و نیز انبوه گل خانه‌های جالیزی می‌باشند و دامنه‌ها و دره‌های این رشته کوه اسیر باغ های میوه‌ ای سردسیری از جمله: گردو، زردآلو، انگور، تمشک، آلوچه و نیز نرگس زارهای زیبا هستند. به دلیل وسعت و نیز فضای بکر و دست‌نخورده که در نقاط مختلف جبال بارز وجود دارد، سفر و گردش در روستاها و مناطق جنگلی و ارتفاعات این رشته کوه، آرزوی هر طبیعت گرد و طبیعت دوستی می‌باشد. اگر بخواهیم گوشه‌ای از زیبایی‌های جبال بارز را مثال بزنیم؛ می‌توانیم اشاره‌ای به مسیر صعود به قله علم شاه و آبشار «وروار» داشته باشیم. وقتی که در اسفند ماه، درختان مرکبات، پوشیده از پرتقال‌های بازار شب عید می‌باشند و در فاصله 4-5 کیلومتری، زمین‌های بالا دست، پوشیده از گل‌های نرگس وحشی اند و درختان و جنگل‌های عریان، در خواب زمستانی فرو رفته اند و در فاصله‌ای کمتر از 4-5 کیلومتربرف چال‌ها و یخچال‌های قله علم شاه، سرمای استخوان سوزی را به همراه دارند و این همه تضاد و زیبایی در مدت زمانی حدود 6 ساعت پیاده‌روی تجربه می‌گردد. از بلندای «علم شاه» قله‌ها و رشته‌های به هم پیوسته کوچک و بزرگ، درهم تنیدگی شکوهمندی را به تصویر می‌کشند. پس از «علم شاه» قله «در میان» با 3680 متردر فاصله 80 کیلومتری این قله، بلندترین نقطه جبال بارز است و برخط الراس آن، قله های برفو، گردین، ده نو مشرف می‌شوند. بهترین فصل برای صعود به قله‌های جبال بارز، اواخر بهار تا تیرماه می‌باشند. البته برای صعود به «علم شاه» اواخر اسفند و اوایل بهار زمان مناسبی به حساب می‌آید. مسیر صعود به قله «در میان» از روستای «ده نو» در مسیر روستای «تمنو» و از طریق یال‌های سمت چپ انجام می پذیرد که خط الراس می‌رسد و از آنجا قله دیده می‌شود. روستای سقدر در30 کیلومتری جاده جیرفت – بم، شروع این نقطه مسیر محسوب می‌گردد. مسیر صعود به «علم شاه» از روستای رود فرق، می باشد و بایستی پیاده طی شود تا پس از حدود 3 ساعت به آبشار«وروا» ختم گردد. حرکت بر یال سمت چپ آبشار را تا بالای آبشار ادامه می دهیم و شکوه «علم شاه»، تصویری است که با آن برخورد خواهیم کرد و یال پیوسته به خط الراس، تا فتح قله ادامه خواهد داشت.

 از دیگر قله های جبال بارز می توان از: فاشکوه                3600 متر شاه ماران            3520 متر قدمگاه                3521 متر کوه شیر              3412 متر کوه میجان           3313 متر کله سرخ             3215 متر کنه کوه               3123 متر و  بانوان (بنه وان) را نام برد.

 آبشارهای دهبکری  «Dehbakri»:

 ییلاق زیبای دهبکری در75 کیلومتری غرب شهر بم و در مسیر جیرفت واقع شده است. این روستا از نخستین مناطق رشته کوه جبال بارز محسوب می گردد و در دل دهنه ای با شیب ملایم به سمت بلندی های کوه «برفو» ادامه می یابد. قله «برفو» به دلیل برف گیر بودن، سرچشمه رودخانه دهبکری نیز محسوب می گردد. در جنوب دهبکری و سمت چپ تونل سنگی که جاده جیرفت از داخل آن می گذرد؛ آبشارهای دهبکری جریان رودخانه را زیباتر نموده اند. این آبشارها که تعداد آنها به عدد سه می رسد؛ در دل جنگل بنه وسیعی قرار دارند. دو آبشار در پایین دست و یکی که ارتفاع آن بیشتر است، در بالادست رودخانه و در سینه کش کوه «برفو» قرارگرفته است. این منطقه تابستان های سرسبز و با طراوت، پاییزهایی شکوهمند ورویایی و زمستان هایی سکوت آور و روح نوازدارد که با ریزش برف وسفید پوش شدن جنگل و دامنه ها، به اوج می رسد. ادامه مسیر آب به دهبکری رسیده ومورد استفاده باغ های گردو، زرد آلو ومزارع این منطقه قرار می گیرد. این آبشارها با نام آبشارهای «دغوییه» نیز خوانده می شوند.

 آبشار سرن کوه  «Saran kooh»:

رشته کوه جبال بارز میزبان پدیده های زیبا و با عظمتی چون آبشارهاست. در50 کیلومتری شرق شهر جیرفت و در میان دره های شکوهمند جبال بارز، آبشار سرن کوه با ارتفاعی بیش از 150 متر در انتهای دره «درین»، یکی از بلندترین آبشارهای ایران و شاید خاورمیانه می باشد. گام برداشتن در فضای مملو از جنگل ها و باغ ها ی سردسیری و چشم دوختن به هُرم گرمای جیرفت از آن فاصله، شکوهی خاص دارد. متاسفانه به دلیل کم آبی و خشکسالی های اخیر، آب این آبشار بسیار محدود شده و فقط در پی باران های شدید و جاری شدن رودخانه، عظمت و ارتفاع آن رخ می نماید و دردیگرروزهای سال، توان خود را برای رقابت با آبشار200 متری «وروار» دربخش دیگری ازجبال بارز ازدست می دهد. اما این دو آبشار بلند و با عظمت نشانی دیگر ازعظمت و شکوه رشته کوه جبال بارز دارند.

 آبشاردره ده والی  «Dareh-e-Deh Vali»:  

در بخش شمالی شهرستان جیرفت و در دره زیبای ده والی ساردوییه، آبشاری زیبا با فضایی فرحبخش، جان بخش طبیعت منطقه است. این آبشار در نزدیکی روستای «محمدآباد روز پیکر»  و در مسیر رودخانه ای که در شمال غرب این روستا جریان دارد؛ واقع است. آب این رودخانه از قله «نشانه»، بلندترین قله رشته کوه بحر آسمان (3886 متر) سرچشمه می گیرد. ریزش و خروش این آب بر تخته سنگ ها و دیواره های اطراف، علاوه بر ایجاد صدای موزون آبشار، فضاهای سبز خزهای را نیز در سطوح پیرامون ایجاد نموده است. ارتفاع این آبشار بیش از10 متر است.

 آبشار های دلفارد  «Dalfard»:

آبشارهای دلفارد که با نام «گُلم» یا «گُلمای دختر کش» نیز شناخته می شوند؛ در فاصله 47 کیلومتری شمال جیرفت و در بخش سردسیر دلفارد، در دره ای شرقی–غربی و مملو از چنار قرار گرفته است. گُلم در مناطق جنوبی استان، همان حوضچه آبی است که در رودخانه ها و یا در محل آبریز آبشارها به وجود می آید و گُلم دختر کش، شاید تداعی کننده حادثه ای باشد که ناشی از غرق شدن دختری در آنها باشد و یا تمثیل زیبای آن از این اصطلاح استفاده شده است. اما برای این مورد سندی وجود ندارد و بیشتر بر گرفته از متن عام جامعه است. این آبشار از چهار حوضچه یا گُلم تشکیل شده که گُلم دوم برزگتر از بقیه است و ارتفاع آبشار هم در آن به حدود 10 متر می رسد. با عبور از دیوار سمت چپ آبشار، به گل مدوم که کاسه سنگ زیبایی را تداعی می کند؛ می رسیم. (ارتفاع آبشارها بلند نیست و در جمع حدود 20 متر می شود). برای رسیدن به آبشارهای بالاتر، مسیرها، سخت و سخت تر می شوند. مسیر رودخانه در بالا دست آبشارها و در کف درهای پر از درختان کوهی، در دل کوه بالا می رود و فضای بکر و هیجان آوری را به نمایش می گذارد. شیب دامنه های این دره را درختان بنه تا ارتفاع 2500 متری اسیر تاج و تنه و ریشه های محکم خود نموده و در ارتفاعات بالاتر، جلال و شکوه اورس ها، دیدنی و ستودنی است. آبشار دلفارد در ارتفاع 2100 متری از دل کوه های بحر آسمان می جوشد و جریان آب آن، خطی از چنارهای تنومند را در کنار خود به وجود آورده است. قدم زدن در حاشیه این آب و تنفس طراوت این دره پر چنار، در تمام فصول سال، لذتی خاص را به گردشگران و عاشقان طبیعت می بخشد.


 آبشاررود فرق(وروار)  «Vorvar Rood-Fargh»:

در بخش جنوبی رشته کوه جبال بارز و در 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر عنبر آباد در منطقه «رود فرق» بزرگترین آبشار دایمی ایران با ارتفاعی نزدیک به 150 متر در نزدیکی روستای «باغ آهنی»، سکوت کوهستان را به خروش وحشی اما زیبای خویش آغشته می نماید. این آبشار پر صلابت در دامنه قله «علم شاه» که با3741 متر بلندترین قله جبال بارز محسوب می گرد؛ واقع شده است. هر ساله تعداد زیادی از کوهنوردان و طبیعت دوستان به مقصد این منطقه و بلندی­ های آن عزم سفر می­ کنند. مسیر دسترسی به این آبشار و قله علم شاه خصوصا در اسفند ماه، همراه با تضادهای بی نظیری چون باغ های لبریز از میوه­ های نارنجی رنگ مرکبات، دشت وسیع و رویایی گل­های نرگس، بستر سنگی رودخانه، خروش آبشار بلند وروار ودر بالا دست، برف و یخ قله علم شاه است و این همه، در کمتر از نیم روز راهپیمایی نصیب عاشقان طبیعت وکوه یاران می گردد. در این منطقه، سفر وگردش در دره ها و روستاهایی چون وروار، کرور، قصبه و امجز در بالا دست آبشار، انبوه خاطرات به یادماندنی را به همراه خواهد داشت. اگرچه در ارتفاع این آبشار اختلاف نظر دیده می شود؛ اما از محل زاویه شکست در بالاترین نقطه تا سطح حوضچه 150 متر می باشد. براساس گزارش اعضا تیم امداد و نجات کوهستان هلال احمر استان جهت نورد دیواره، پس از ریزش 160 متر طناب، حدود30 متر صخره نوردی تا کف آبشار انجام پذیرفته است.  همچنین در مسیر رسیدن به آبشار اصلی، آبشارهای دیگری چون «دوقلو» و «تخت» دیده می شود.

 آبشار دوساری:

روستای دوساری با نخلستان های وسیع و قدیمی در15 کیلومتری جنوب عنبرآباد و در نزدیکی محور عنبر آباد - کهنوج قرار دارد. در بخش شمال شرقی دو ساری، منطقه ای به نام «بندری» وجود دارد که وجود جریان آب درآن، شکوه و طراوت خاصی را ایجاد نموده است. جوشش آب از لا به لای سنگهای آهکی، پدیده آورنده این جریان است. در فصل های پر باران حرکت آب بر سطح ارتفاعات و ریزش آن از دماغه این کوه، خط سبزی از جلبک ها و گلسنگ ها را در مسیر آب این آبشار، به تصویر می کشد که به واقع دیدنی و جذاب است.

 آبگرم محمد آباد مسکون:

حوضچه‌های این آبگرم در 50 کیلومتری شمال شهر جیرفت و در جبال بارز واقع شده‌اند. این آبگرم که جز مرتفع‌ترین آبگرم های استان می‌باشد؛ 2110 متر از سطح دریا ارتفاع دارد، و با 15 لیتر در ثانیه، به نسبت آبدهی مناسبی دارد. دمای آب این چشمه 35 درجه سانتیگراد است که به صورت زه کشی از دامنه‌های آتشفشانی منطقه خارج و علاوه بر بهره‌ برداری درمانی از آن، مورد استفاده بخش کشاورزی منطقه نیز می‌باشد. آب چشمه محمد آباد از نوع آب‌های قلیایی است. 

 آبگرم دیمند و گویکان (Dimand&Gavikan):

در فاصله 100 کیلومتری شمال شرقی شهر جیرفت و در آبادی به همین نام که در قسمت شرقی بخش ساردوییه واقع شده است. آبگرم دیمند و گویکان یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های این منطقه کوهستانی محسوب می‌گردد که در ارتفاع 1530 متری از سطح دریا قرار گرفته است. حرارت73 درجه، آب دهی حدود 10لیتر در ثانیه و حوضچه طبیعی آن در دل سنگ‌های آتشفشانی، این آبگرم قلیایی را از گردشگران فراوانی برخوردار نموده است. آبگرم به صورت جوششی از زمین خارج و در پایین دست، رود خانه کوچکی را به وجود آورده که طراوت خاصی را به منطقه می‌بخشد. این آبگرم دایمی که داغ‌ترین آبگرم استان می‌باشد؛ محل مناسبی برای سرمایه‌گذاری و جذب گردشگران بوده و آنچنان توجهی به آن نشده است.

 آب گرم در گُرج میجان (ِDare Gorje-e-mijan):

 چشمه آبگرم «در گُرج» در 20 کیلومتری شرق شهر جیرفت و در ابتدای دهنه میجان واقع شده است. دهنه میجانب  آب و هوایی متنوع از گرمسیری در بدو ورود گرفته تا کوهستانی و سردسیری در بالادست، در دامنه‌های جبال بارز قرار گرفته است. آب گرم «درگُرج» از نوع چشمه‌های گسلی است و دمایی در حدود 34 درجه سانتیگراد دارا می‌باشد. آب دهی این چشمه 2 لیتر در ثانیه می‌باشد و از کیفیت مناسبی برخوردار است. آب این چشمه جان بخش باغ ها و زمین‌های کشاورزی میجان می‌باشد.

 چشمه آبگرم مُغو (Moghoo):

این چشمه در 45 کیلومتری غرب شهر جیرفت و در نزدیکی روستای حسین آباد اسفندقه قرار گرفته است. در مسیر جیرفت به اسفندقه از طریق تنگ «سر گز» و در مسیر بافت به اسفندقه  از طریق گدار «مل استر» می‌توان به این آب گرم رسید. در شمال شرقی حسین آباد و پس از گذر از بستر هلیل رود، آبگرم مُغو با 36 درجه سانتیگراد دما، مورد استفاده بیماران پوستی و کسانی که از دردهای استخوان و مفصل رنج می‌برند قرار می‌گیرد. چشمه آبگرم انجیر سیاه: این چشمه آبگرم در منطقه جبال بارز قرار دارد و در 35 کیلومتری شمال جیرفت در روستایی به همین نام واقع شده است. ارتفاع این چشمه از سطح دریا 1370 متر است و 25 لیتر در ثانیه آبدهی آن دارد که به صورت حرکت در مسیر رودخانه جریان می‌یابد. دمای آب این چشمه 58 درجه سانتیگراد است و به صورت جوشش از دل دامنه‌ها خارج می‌گردد. همچنین از نظر شیمیایی، آب این چشمه از نوع سولفاته می‌باشد که به صورت دایمی جریان دارد. سرنوشت آب این چشمه با سرچشمه‌های رود «شور» جیرفت گره خورده و در نهایت به سمت چاله جازموریان ادامه می‌یابد.

 آب گرم گیشکی (Gishaki):  

این چشمه‌ آبگرم در ارتفاعات اسفندقه و در مسیر بافت به اسفندقه واقع شده است. 1530 متر ارتفاع از سطح دریا، 5 لیتر در ثانیه آب دهی و 40 درجه سانتیگراد دمای آب آن می‌باشد. آبی که از نوع آب های قلیایی است و به صورت جوششی به شکل رودخانه کوچکی در دره‌ای جریان دارد. فاقد ترکیبات، گازها و بخارات مفید می‌باشد؛ اما ترکیبات مضر هم ندارد و با بخار نسبتاً زلال می‌باشد.

 چشمه آب معدنی رود فرق (Rood Fargh):

این چشمه در 35 کیلومتری جنوب شرقی عنبر آباد در نزدیکی روستای پرطراوت و دل انگیز رود فرق قرار گرفته است. روستایی که علاوه بر زیبایی‌های خاصی که دارد با آبشار بلند «وُروار» شناخته می‌شود. این چشمه در منطقه، به نام «آب باد رود فرق» خوانده می‌شود و در دهانه‌های سمت چپ روستای رود فرق واقع شده است. دمای آب آن 22 درجه سانتیگراد و از قدرت بالایی در «تراورتن سازی» برخوردار است که از این نظر شباهت‌هایی با چشمه‌های «ابوق بوقو» مرغک و چشمه «آب زردو» نزدیک آبگرم دیمند دارد.

 چشمه آب معدنی چاله گان (پل بهادر آباد):

 این چشمه آبگرم در 30 کیلومتری جنوب، در محل پل بهادر آباد در ابتدای تقاطع رودبار قرار دارد و به صورت جوششی از روزنه‌های سنگی خارج می‌شود. این چشمه آبدهی قابل توجهی ندارد؛ اما جریان آب آن که بیشتر مصرف کشاورزی دارد، بر طراوت این محدوده می‌افزاید. محدوده‌ای که از جنگل‌های گز حاشیه و بستر هلیل رود به وجود آمده است. دمای آب چشمه «چاله گان» 27 درجه سانتیگراد می‌باشد.

 چشمه آب گرم « مرتفع علی» چاه نوروز:

 این چشمه در نزدیکی آبادی«چاه نوروز» از توابع شهرستان قلعه گنج و در سمت راست جاده قلعه گنج به منوجان واقع است. آب این چشمه قلیایی بوده وهدایت الکتریکی (EC) بیش از3000 را دارا می باشد. حرارت آب این چشمه29 درجه بوده و  در کشاورزی، مورد استفاده قرار می گیرد.

 دریاچه سد جیرفت:

 بزرگترین و پر حجم ترین دریاچه استان کرمان در40 کیلومتری شمال غربی جیرفت و در تنگه «نراب» پشت دیواره بتنی 133 متری سد جیرفت به وجود آمده است. سالانه به طور متوسط بیش از 400 میلیون متر مکعب آب وارد این دریاچه می گردد و بزرگترین تجمع آب شیرین در استان کرمان را شامل می شود. مسیر پایین دست سد را دره های عمیقی به گودی250 متر با دیواره های بلند سنگی و هراس انگیز در برگرفته اند که جریان هلیل رود را هدایت می کنند. همچنین دیدن دریچه سد جیرفت که با شدت فراوان آب را از دل دیواره بلند و بتنی به اعماق دره پرتاب می کند، فراموش نشدنی است. در برخی سال ها امکان صید انبوه ماهی نیز دردریاچه سد وجود دارد. برخی دره های عمیق و سنگی زیر سد بی شباهت به دره های پارک ملی «گرندکنیون» آمریکا نیستند.

 هامون جازموریان (Hamon – e – Jazmoryan):

 بین کوه های مکران و شاهسواران و به عبارتی بین رشته کوه های جبال بارز در شمال و بشاگرد در جنوب قرار دارد. جازموریان، نامی است که تحت تاثیر گویش محلی جنوب استان در منطقه بلوچستان حاصل آمده و بر گرفته از پوشش گیاهی غالب منطقه است که در بین مردم به آنها «جاز» گفته می شود و انبوهی و کثرت آن را «موریان» می­ گویند. جازموریان تداعی کننده این پوشش غالب و وسیع می باشد. این فرو نشست زمین ساختی جوان 300  متر از سطح دریا ارتفاع دارد و محدوده آبگیر کامل دریاچه در مواقع پر آبی 3300 کیلومتر و درسال های کم آبی به 2500 کیلومتر و کمتراز آن تقلیل می یابد. هلیل رود که از ارتفاعات مرکزی استان سرچشمه می گیرد و نیز رود بمپور بلوچستان، اصلی ترین سازنده ها و حیات بخش این هامون می باشند.  جالب توجه است که در گذشته، این دو رود به دریای عمان می ریختند؛ اما پس از اینکه در دوره های اخیر زمین شناسی، هامون جازموریان مسدود شد؛ این محدوده، میزبان جریان های آب این دو رود گردید.  برخلاف دیگر هامون های بسته درونی کشور، خاک هامون جازموریان چندان شور نیست و زمین آن از قلوه سنگ ها و لایه های شنی و آهکی تشکیل شده وآب آن شوری کمی دارد و این به دلیل وجود زه کش طبیعی این چاله  می باشد. این هامون اغلب به صورت باتلاق و کفه های نمکی و رسی خود را نشان می دهد. اما در فصول پر باران، در وسط آن آب نمایان می گردد . بخشی از این هامون در استان سیستان و بلوچستان قرار می­ گیرد.

 غار جواران(Javaran): 

روستای جواران در 10 کیلومتری شرق رابر و با فاصله ای4 کیلومتری در سمت چپ جاده رابر–جیرفت واقع شده است. آب زلال چشمه سارها، باغ های گردو، استخرهای آب و چشم اندازهای این منطقه چون درهای لبریز از زیبایی است. در دیواره های کوه مشرف بر جواران که دامنه های غربی کوه «تنگ» را شامل می شوند؛ دهانه بزرگ غاری خودنمایی می کند و کاوش آن هر چند کوتاه، حسی خاص، توام با دلهره و هیجان را حاصل می آورد.

 روستای هدف گردشگری دره دلفارد:  

یکی از باشکوه ترین ومنحصر به فردترین مناطق استان، منطقه دلفارد است که به شکل دره ای 40 کیلومتری با شیب ملایم از کوه های بحر آسمان و گردنه امیر المومنین آغاز و تا دشت جیرفت ادامه می یابد. فاصله این منطقه تا جیرفت حدود 40 کیلومتر است ودر شمال غرب این شهر قرار دارد. مهمترین خصوصیت این منطقه علاوه برساختار طبیعی زیبا، وجود دو اقلیم متفاوت گرمسیری و سردسیری این دره است . جایی که در تمام طول سال بخش کشاورزی و باغ داری آن جریان دارد و در هر ماه از سال، میوه هایش روانه بازارند. به دلیل عبور جاده از دل این دره و اشراف مسافران به باغ ها و رودخانه دلفارد، این مسیر یکی از زیباترین محورهای استان به حساب می آید. به خصوص در بخش­ های بالایی آن که نزدیک به15 پیچ بسیار تند را باید طی نمود. با ورود به این دره و گذر از پل کلدان، فضایی تازه را تجربه می کنیم. باغ های پرتقال، چندین کیلومتر حاشیه جاده را در بر گرفته و ناگاه به گردوها و باغ های زردآلو و گیلاس می رسیم. جایی در محدوده روستای «کراه» پرتقال، گردو، تمشک، آلبالو و هلو یک جا در کنار یکدیگر گرد آمده اند که بسیار جالب و بی نظیر است. در زمستان ها که بخش بالایی دره را برف در بر گرفته، در بخش های پایینی و با فاصله کمتر از 10 کیلومتر میوه های نارنجی رنگ پرتقال، تاج سبز درختان را جلوه ای خاص بخشیده اند. علاوه بر آن وجود آبشار یا آبشارهای دلفارد که به «گلمای دختر کش» معروفند با دره ای پر از درختان تنومند چنار، جاذبه دلربای دیگری محسوب می گردند. در اطراف دره دلفارد، دره ها و مسیرهای زیبای فراوانی وجود دارد که از غرب تارمون و نراب و از شرق تا جبال بارز و دهبکری ادامه دارند. چشم اندازهایی چون جنگل های متراکم اورس، بنه، کهکم، بادام کوهی و دره ها و دامنه های لبریز از درختان تنومند گردو به خصوص در پاییز و زمستان فراموش نشدنی هستند.

 روستای هدف گردشگری دهبکری (Dehbakri):

در 50 کیلومتری غرب شهر بم و در مسیر جیرفت، روستای ییلاقی دهبکری، به شکل جالب توجه ­ای در بخش­ های ابتدایی رشته کوه جبال بارز، آدمی را معطوف خود می­ نماید. درختان تنومند گردو، سپیدارهای بلند، باغ های زردآلو و آلبالو و دامنه های پوشیده از جنگل ­های بنه و کهکم و نیز رودخانه دهبکری که از وسط روستا می­ گذرد، چشم اندازهای با شکوهی را رقم می زنند. این روستا، 2500 متر ارتفاع دارد و در بین کوه های شیر، برفو، چاله، کمایی، جمالی و سوزا و سولو قرار گرفته است. عبور جاده از بخش های غربی روستا باعث شده که اشراف مناسبی نسبت به دهبکری به وجود آید، تا عابران و مسافران، لذت بیشتری در این مسیر تجربه نمایند. در طول مسیر و با حرکت به سمت جیرفت در قسمت های جنوبی دهبکری که ارتفاع بلندتری نیز دارد، طولانی ترین تونل مسیر، بر سر راه عابران قرار می گیرد تا شروعی باشد برای گذر از 11 تونل دیگر تا رسیدن به جیرفت. دهبکری نقطه سوار شدن بر بال های بلند و پیوسته جبال بارز محسوب می گردد، نقطه ای برای آغاز رشته 250 کیلومتری این ارتفاعات که تا نزدیکی جازموریان ادامه می یابد. چشم اندازهای دهبکری در زمستان ها، به واقع ستودنی اند. همچنین وجود آبشارها در بخش جنوبی دهبکری و در دامنه کوه «برفو» از دیگر جاذبه های دیدنی این منطقه محسوب می گردند. همچنین در فصل پاییز و در آبان ماه پس از گذر از تونل دهبکری و رسیدن به جنگل پسته وحشی (بنه) «پاگدار» که هزاران رنگ زیبا را به تصویر می کشد فضای خاطره انگیزی را در یادها بر جای می گذارد که فراموش نشدنی است. مقصد طبیعت گردی ییلاق مُرغک: یکی از قدیمی ترین و پر رفت و آمدترین ییلاق های شهرستان بم، روستای مرغک است. این روستا در40 کیلومتری جنوب غربی شهر بم قرار دارد. بیش از 25 کیلومتر پوشش گیاهی درختان میوه و باغ ها در حاشیه رودخانه، جنگل های فراوان بادم کوهی، کهکم، اورس و بنه و نیز آثار تاریخی به جای مانده از گذشته از جمله حمام صد ساله این منطقه، در کنار تنوع و وسعت این ناحیه، شرایطی را به وجود آورده تا منطقه مرغک از موقعیت ویژه ای، در بین مردم شهرستان های بم، جیرفت و کرمان برخوردار باشد. در فصول مختلف به خصوص تابستان ها جمعیت قابل توجه ای در مرغک رفت و آمد می نمایند و زیبایی های این منطقه از بم را به تماشا می نشینند.

 مقصد طبیعت گردی ییلاق رمون (Ramun):

 در 55 کیلومتری شمال غرب شهر جیرفت و در دره ای که به موازات بخش شمالی دره دلفارد قرار دارد، باغ های قدیمی و وسیع گردو در کنار خروش رودخانه و جوشش زندگی بخش چشمه سارها، رمون را به منطقه ای خیال انگیز تبدیل نموده است. با توجه به جاده دسترسی که نیازمند خودروهای پر قدرت می باشد، تردد در این منطقه محدود شده و همین امر بخش های بکر و بی مانند فراوانی را در رمون باعث شده است. بخش هایی که طبیعت گردان، عاشقانه به دنبال دیدن آنها هستند. چشم اندازهای بکر، طبیعت زیبای روستایی، حیات وحش و پوشش گیاهی ارتفاعات، منطقه ای منحصر به فرد را در بخش شمالی شهرستان جیرفت ایجاد نموده است.

 مقصد طبیعت گردی بحر آسمان:

 در90 کیلومتری غرب شهر جیرفت در دل رشته کوه بلند و زیبای بحر آسمان، جنگل های بنه، اورس و بادام کوهی، چشم اندازهای با شکوهی را به همراه دارند که این جلوه ها در روستای بحر آسمان به اوج می رسند. جریان پر شتاب رودخانه، سایه اندازهای زیبای درختان با عظمت گردو و بافت مسکونی بومی، در منطقه، طراوت خاصی را حاکم نموده است. این منطقه از نظر حیات وحش، به دلیل اینکه از زیستگاه های مهم خرس سیاه آسیایی محسوب می گردد، از اهمیت خاصی برخوردار است.

 مقصد طبیعت گردی ساردوییه (درب بهشت):

 ساردوییه، بلندترین دشت ایران، با ارتفاعی بیش از 2700 متر از سطح دریا)؛ در80 کیلومتری شمال جیرفت، درب بهشت، دری بزرگ و زیبا به روی بهشت این بخش از استان محسوب می گردد. انبوه باغ های میوه های سردسیری خصوصا گردو، گیلاس و زردآلو و نیز امامزاده «سیدسلطاناحمد» جذابیت های این بخش را برای گردشگران دو چندان می کند. ساردوییه در فصل تابستان یکی از شلوغ ترین و پررفت و آمدترین مناطق جیرفت محسوب می­ گردد. همچنین تصاویر پاییزی و­ زمستانی ساردوییه نیز جلوه خاص دارند.

 مقصد طبیعت گردی منطقه سر بیژن:

 منطقه ای مرتفع، برف گیر با زمستان های بسیار سرد که چمنزارها و برکه های آب و چشمه سارهای آن در کنار باغ های گردو و آبادی های این منطقه، تصاویر دلچسب و آرامش بخشی برای علاقمندان به همراه دارد. عابران و مسافرانی که برای رسیدن به جیرفت از مسیر راین و یا رابر در حرکت می باشند، تصاویر این منطقه هرگز از یاد و خاطرشان نمی رود. به خصوص اگر سال پر برف و بارانی را طی کرده باشیم، یکی از زیباترین جاده های استان در این منطقه تجربه خواهد شد.

 مقصد طبیعت گردی گدار (گردنه) امیر المومنین:

 این گردنه که در مسیر جیرفت به ساردوییه قرار دارد، در انتهای پیچ های شمالی دلفارد واقع می گردد. یکی از مناطق برف گیر شهرستان جیرفت که در تسخیر انبوه درختان اورس (سرو وحشی) قرار گرفته است. گردنه امیرالمومنین به دلیل اشراف به دره دلفارد و دامنه های جنگلی پیرامون، چشم اندازهای بی نظیر و منحصر به فردی را حاصل آورده است. توقف و تماشای جلوه های با شکوه این گستره، خاطرات به یاد ماندنی و زیبایی را به هر عابری هدیه می کند. پیچ های تند این مسیر برای رانندگان و عابران، احتیاط و لذت را به همراه دارند. پس از گذر از پیچ های گردنه امیرالمومنین و رسیدن به منطقه سر بیژن، نفس های حبس شده در سینه، آزاد و لذت سفر دو چندان می شود.

 مقصد طبیعت گردی گردنه دهبکری  (پاگدار):

 بعد از خروج از تونل دهبکری و سرازیر شدن در مسیر جیرفت یکی از بی نظیرترین چشم اندازهای منطقه جبال بارز به خصوص در فصل پاییز جلوه گر است. منطقه ای که تحت تاثیر پوشش جنگل پسته وحشی (بنه) قرار دارد. به دلیل بلندی ارتفاع جاده نسبت به دره و دامنه های سمت راست که پوشیده از درختان بنه می باشند، فصل پاییز، شکوه بی نظیری را از ترکیب رنگ های نارنجی، قرمز، زرد و سبز برگ های این درختان به رخ می کشد. حرکت در شیب ملایمی که به سمت جیرفت در جریان است و گذر از بین جنگل های کهکم، بنه، بادام وحشی و نیز روستاها و آبادی های اطراف جاده، این بخش از جبال بارز و زیبایی های طبیعت آن را به یاد ماندنی می نماید.

 مقصد طبیعت گردی دره رضوان:

 در فاصله 12 کیلومتری شمال شهر جیرفت و در دامنه های جنوب غربی جبال بارز، دره ای سرسبز و زیبا شکل گرفته است. در بدو ورود پوشش گیاهی درختان گرمسیری چوه خرما و مرکبات فضا را تحت تاثیر و جلال خود قرار می دهند و در ادامه مسیر در انتهای دره، درختان سردسیری گردو، زردآلو و بادام، جلوه ای متفاوت و غیر منتظره را نمایانگر می سازند. از این دره مسیر مالرو و پاکوبی وجود دارد که با گذر از گدار «سورمیدان» به روستاها و ییلاق های زیبایی چون بنستان و پیدنگوییه می رسد.

 مقصد طبیعت گردی جبال بارز:

 نام جبال بارز در استان کرمان یادآور کوه ها، جنگل ها، آبشارهای بلند، روستاها و چشم اندازهای پر جاذبه طبیعت است. پر ترددترین و شناخته ترین نقاط جبال بارز، در واقع بخش هایی هستند که جاده بم- جیرفت از میان آنها عبور می کند. جادهای که به دلیل شیب ملایم و چشم اندازها و گذرهایی که دارد، یکی از زیباترین محورهای استان کرمان محسوب می گردد. شهر جبال بارز و روستاهای آن از جمله پاگدار، مهرگان، مسکون، اسبی، گراغان، انجیر سیاه، محمد آباد وغیره نیز پارک جنگلی محمد آباد، عبور از 12 تونل سنگی که به نام 12 ماه سال نامگذاری شده­ اند، مزارع، جنگل­ ها و باغ­ های سردسیری و گذر از منطقه گرمسیری سقدر و رودخانه آن و جاده ای که هر چه به جیرفت نزدیک تر می شود، حاشیه آن سبزتر می گردد، همه و همه عناصر زیبا و پی در پی می باشند که توجه هر عابر و گردشگری را معطوف لطافت خود می سازند.

 مقصد طبیعت گردی جنگل انار شیطان:

انار شیطان، در جیرفت به نام «گل پَرَکی» شناخته می شود. گونه ای درخت کوچک از «پیچ اناریان» که بومی جنوب آسیا و از گونه های مهم مناطق بیابانی و خشک در جنوب ایران می باشد. متاسفانه این درخت در معرض انقراض قرار گرفته است. انار شیطان از تیره «Bignoniaceae»، جنس «Tecomella» و گونه «Undulata» می باشد. این درختچه ارزشمند در مناطق جنوبی کشور و در استان های هرمزگان، بوشهر و خوزستان نیز به صورت توده های کوچک و پراکنده و به نسبت خالص پراکنش دارد. بزرگ ترین ذخیره گاه جنگلی و یکی از مشهورترین رویشگاه های این درختچه، در 25 کیلومتری شمال شهر جیرفت قرار دارد. نقطه ای که چند صد متر بالاتر از آن، پل کَلدان (Koldan) و ورودی دره زیبای دلفارد را شامل می شود. عابران مسیر جیرفت- دلفارد، قبل از ورود به این دره، در سمت چپ جاده، انبوهی از درختان سبز را می ­بینند که با خطوط سیم خاردار حصارکشی شده اند. این جنگل ارزشمند حدود40 هکتار وسعت دارد. اگر چه همواره جلوه سبز و نشاط آوری دارد، اما اواسط بهار، در زمان به گل نشستن این جنگل، تصویر خیال انگیزی از طبیعت به رخ کشیده می شود. تصویری که تحت تاثیر گل های نارنجی تا زرد، که جامی 4 تا 7 سانتی متری دارند، حاصل می آید. ارتفاع این درختچه ها بین 4 تا 6 متر متغیر است.

 مقصد طبیعت گردی هلیل رود:

بزرگترین رودخانه دائمی جنوب شرق کشور که سرشاخه های آن آب را از ارتفاعات 4501متری هزارو4351 متری لاله زار در بخش های مرکزی استان، به مسافتی حدود400 کیلومتر تا چاله جازموریان در ارتفاع پایین (حدود350 متری) هدایت می کنند. هلیل رود در طول مسیر خود با گذر از مناطق کوهستانی، جنگلی، جلگه ها و دشت های متعدد، تنوع جالب توجه ای را پیرامون خود حاصل آورده است. این رودخانه طی هزاران سال جریان مداوم، علاوه بر پدید آوردن بسیاری از جلوه های طبیعت، پدید آورنده تمدن ها و فرهنگ های غنی و ریشه داری نیز بوده است و بستری فراهم آورده که همواره جریان زندگی را، در اشکال و در بخش های مختلف شکوهی خاص بخشیده است. بسترهای سنگی و خروش آب، پهنه های وسیع حاصل از فرسایش، تنگه های سنگی با دیواره های بلند و هراسناک و حاشیه ها و خط ساحلی سرسبز با تنوع پوشش گیاهی، این ها تصاویر دل انگیز و دیدنی هلیل رود در طول 400 کیلومتر حرکت مواج و پیچ در پیچی است که در شیب های تند و گاه آرام جریان پیدا می کند. آب این رودخانه پس از دویدن در دره های هزار و لاله زار با گذشتن از بخش هایی از شهرستان های بافت، رابر، جیرفت، کهنوج و اسلام آباد در گودی جازموریان و در شن زارها به زمین می پیوندند. در حاشیه ی غربی شهر جیرفت، با گذر هلیل رود از میان بافت مسکونی این شهر و نیز در پایین دست از لابه لای باغ های انبوه مرکبات و نخلستان ها، لطافت جلگه جیرفت به اوج می رسد. همچنین در طی 400 کیلومتر، نقطه به نقطه جلوه های تمدنی کهن و دیر پا نمایان است که در کُنار صندل (مرز جیرفت و عنبر آباد) نمود باشکوهی را به تصویر می کشد. در قسمت های زیر سد جیرفت، دره های عمیق و هراسناک هلیل رود، شباهت زیادی به دره های پارک ملی قدیمی آمریکا (گرند کنیون) پیدا می کنند.  

مقصد طبیعت گردی دهنه میجان:

 در 30 کیلومتری غرب جیرفت دهنه ای به طول بیش از 15 کیلومتر تا عمقی از بخش میانی رشته کوه جبال بارز ادامه دارد. حدود 10 کیلومتر که از جیرفت به کهنوج ادامه مسیر داشته باشیم در روستای جنگل آباد، جاده ای آسفالته در جهت شرق و به سمت منطقه کوهستانی جبال بارز وجود دارد. این مسیر پس از گذشتن از دشت و دامنه ها، وارد دهنه میجان می گردد. زیبایی این منطقه تحت تاثیر تنوع آب و هوایی و وجود آب در قالب چشمه سارها و نیز باغ های میوه های گرمسیری و سردسیری و پوشش گیاهی خاص جبال بارز  است. در کف این دهنه، مسیر گذر آب در قالب رودخانه، باغ های انبوه را در حاشیه و بالادست به وجود آورده است.  سرآسیاب، سرجنگل، باغ کوچه، میجان سفلی و علیا، بن کوه، بخشی از روستاهایی هستند که از ابتدا تا انتهای این دهنه با آنها برخورد می کنیم. بخش های اولیه این منطقه را باغ های زردآلو، گردو، سیب، بادام وغیره چشم اندازهای متنوع و جالب توجه ای را حاصل آورده اند. مقصد طبیعت گردی حیشین: از دیگر دهنه ها یا تنگه های بخش جبال بارز میانی می توان از حیشین نام برد. دهنه ای که با اضافه شدن منطقه «درین» به آن، شکوه و جلال خاصی پیدا می کند. در این بخش جبال بارز دهنه های میجان، حیشین، گمرکان، امجز مهم ترین مناطقی هستند که در حاشیه رودخانه ها به وجود آمده اند. در مسیر جیرفت به کهنوج و قبل از رسیدن به کارخانه مواد لبنی، جاده آسفالته ای در جهت شرق و به سمت جبال بارز تا کیلومترها در شیب دشت بالا می رود. ورود این جاده به تپه ها و دامنه های جبال بارز تصویری از باغ های مرکبات انبوهی را جلوه گر است. باغ ها و خانه های ساکنان حیشین در بلندی ها و پیچ و تاب جاده، زیبایی خاصی را به نمایش می گذارد. در فصل های پر باران، وجود آب در رودخانه حیشین، جلوه ای خاص دارد. با این حال طراوت وجود آب در چشمه سارهای حیشین نمود دل انگیزی را پدید می آورد. قبل از رسیدن به حیشین جاده خاکی در جهت جنوب از جاده آسفالته جدا می گردد و در کوه های سمت راست ادامه می یابد. مسیری خاکی و پیچ ها و شیب های پی در پی که پوشش گیاهی منطقه، بر زیبایی آن می افزاید. این جاده حدود 10 کیلومتر ادامه دارد تا به منطقه سردسیری درین می رسد. جایی که علاوه بر باغ ها و چشم اندازهای مناطق سردسیری، با آبشار بلند «سَرَن کوه» نام و آوازه  بلند دارد.

 مقصد طبیعت گردی منطقه اسفندقه:

 در70 کیلومتری غرب شهر جیرفت مناطق ییلاقی و خوش آب و هوایی قرار دارد که به واسطه قرار گرفتن در بخش های پر باران استان، همواره از  طبیعت زیبایی برخوردار بوده اند. این منطقه بین شهرستان های جیرفت و بافت قرار گرفته است. جنگل های بادام، بنه و اورس در بالادست و نیز باغ های انبوه گردو، بادام، انجیر، انار و نیز سپیدارهای بلند، چشم اندازهای دل انگیزی را برای عابران و گردشگران به همراه دارند. کوه های اطراف اسفندقه در فصول رویش، همواره اسیر عطر زیره و آویشن می باشند. در این منطقه همچنین چشمه آب معدنی گیشکی و مقبره میرحیدر، جذابیت های دیگری محسوب می گردند.

 مقصد طبیعت گردی بُندری دوساری:

دوساری با نخلستان ها و باغ های مرکبات وسیع و فدیمی و جریان آب زلال، در 15 کیلومتری جنوب عنبرآباد، یکی از اصلی ترین تفرج گاه های نزدیک این شهر محسوب می گردد. در بخش شرقی دوساری، چشمه زلال با عظمتی از دل کوه می جوشد که این نقطه به بُندری مشهور است. طراوت دل انگیز این چشمه، لطافت خاصی به هوای دوساری می بخشد. ایستادن بر تپه ها و ارتفاعات دوساری و تماشای چشم اندازها و به خصوص رقص شاخ و برگ نخل های پر دامنه این روستا و عظمت نخلستان های آن، بهترین خاطره و لذت مشترکی است که در خاطر گردشگران دوساری حک می گردد

 مقصد طبیعت گردی تنگه امجز (Amjaz):

در 25 کیلومتری شرق عنبرآباد مسیر رودخانه بزرگ و آبادی وجود دارد که از قله های بلند جبال بارز میانی سرچشمه می گیرد. سرچشمه های این رودخانه از دامنه های شرقی ییلاق زیبای امجز آغاز و پس از عبور از میان باغ های گردو، زردآلو، جنگل های تمشک، روستاهای سردسیری چون امجز و آستانه را پشت سر می گذارد و وارد منطقه گرمسیری می گردد. در ادامه مسیر، باغ های مرکبات و خرمای بُندر گورسی، مُردار، موچین و دهنه بید را پشت سر می گذارد تا کیلومتر ها در دشت ادامه داشته باشد و شیارهای پهن و گاه عمیقی را ایجاد نماید. آغاز سفر به این تنگه از «دهنه بید» می باشد که در 24 کیلومتری شرق قرار دارد. تنگه ای که در طول آن جاذبه های بکر و زیبایی چون چشمه سارها، دیواره های سنگی، آبشار وغیره تجربه می گردد. مقصد طبیعت گردی تنگه شیر کش: در 30 کیلومتری شرق عنبرآباد و در مسیر رودخانه مورچن به دهنه بید، تنگه ای با دیواره های سنگی به بلندی بیش از40 متر و عرض بین5 تا 10 متر وجود دارد که جریان آب کف آن، هیجان لذت بخشی به طبیعت گردان و ماجراجویان می بخشد. در بخشی از دیواره های این تنگه، حوضچه های سنگی لبریز آب، آبشارهایی را نمایان می کند که صدای حاصل از آب آنها بر کف تنگه، شکوهی صد چندان دارد.. شیر کش بخشی از تنگه امجز است.

 مقصد طبیعت گردی ییلاق امجز:

 در 35 کیلومتری شرق عنبرآباد شهرستان و در لابه لای ارتفاعات رشته کوه جبال بارز، ییلاق امجز به عنوان یکی از قدیمی ترین مناطق ییلاقی شهرستان با داشتن باغ های وسیع، رودخانه، چشمه سار، چمن زار، درختان قدیمی و فضای بکر و دست نخورده، شکوهی بی مانند در جنوب استان کرمان رقم زده است. مسیر دسترسی به امجز، از دهنه زیبای گمرک انبار و دخانه و باغ های مرکبات و در بالادست از لا به لای جنگل های بادام کوهی، بنه، اورس، کهکم و نیز گردنه ای با چشم اندازهای بی نظیر می گذرد. چنارهای امجز، سمبلی زیبا از تاریخ این منطقه بکر و با عظمت می باشند. زمستان های امجز برف گیر و لبریز از عطر گل های نرگس است و تابستان ها، جریان زندگی و لمس لطافت و شکوه طبیعت، به یاد ماندنی ترین خاطرات را برای هر میهمان و گردشگری به همراه دارد. از دیگر روستاهای این منطقه می توان به دهنه بید، مورچین، مردار و آستانه اشاره کرد که هر کدام جلوه ای خاص دارند.

 مقصد طبیعت گردی قصبه (Ghasabeh):

 پس از گذر از ییلاق امجر و عبور از ارتفاعات در ارتفاع بالای3200 متر، جلوه ای شکوهمند را از جدال طبیعت شاهد هستیم. قصبه که کمتر از 10 کیلومتر از امجز فاصله دارد، دارای فضایی متفاوت و جالب است. این بخش هم چون امجز تنها در ماه های اردیبهشت تا مهر ماه میزبان ساکنان خود می باشد. عبور دسته های کبک، همواره نظر عابران را به خود جلب می کند. به دلیل ارتفاع زیاد، نشانه های باغ و درختان میوه در آن کمتر دیده می شود. اما وجود چمن زار ها و چشمه سارها و نیز قله های برف گیر و سنگ های خرد شده از جریان های انبساط و انقباض و تغییر درجه حرارت، جلوه ای با شکوه را به تصویر کشیده است. در بخش جنوبی قصبه، با عبور از میان جنگل های اورس و بَنه و چند آبادی زیبا به سرچشمه آبشار بلند «رودفرق» می رسیم و نقطه ای که آبشار فرو می ریزد؛ نقطه ای، مملو از هیجان و هراس در بلندترین آبشار ایران. مقصد طبیعت گردی روستای سرجنگل عشایر: بخش جنوب شرقی عنبرآباد تحت تاثیر دامنه ها و ارتفاعات جبال بارز جنوبی از شرایط آب و هوایی خاصی برخوردار است. در سال هایی که وضعیت نزولات جوی در حد مناسبی باشد، شاهد چشم اندازها و تصاویر زیبایی از طبیعت در بخش های روستایی و نیز در دشت های این منطقه می باشیم. یکی از زیباترین بخش ها در این منطقه جایی به نام «سرجنگل عشایر» است. مکانی که در حاشیه رودخانه ای دائمی قرار دارد که حتی در سال هایی که خشکسالی به اوج می رسد، سرسبزی جنگل های «جَگ» و «گز» و نیز گل های وحشی را در کنار جریان آب آن مشاهده می کنیم. این منطقه که حدود 65 کیلومتر از عنبرآباد فاصله دارد در جنوب شرق شهر «مَردهک» و در 14 کیلومتری جنوب روستای «اِستارم» واقع شده است. نخلستان ها و باغ های مرکبات و نیز جنگل های طبیعی حاشیه این رود حدود 6 کیلومتر ادامه دارند. آب این رودخانه از قله «قلازنگیان» سرچشمه می گیرد. قله ای که آب های جبهه شرقی آن به سد «نسا» بم می ریزد. جالب آن که در تمام طول بالا دست رودخانه، کمتر شاهد وجود آب می باشیم و در تابستان ها خشک می شود. اما سر جنگل، محلی دائمی برای خروج آب های رودخانه و جریان آن می باشد که در 10 کیلومتر پایین تر دوباره به زمین فرو می روند. در حاشیه این رودخانه از شرق به غرب روستاهای: «درب زیارت»، «تیدران»، «سرجنگل»، «درسراوان»، «پی دُل دُل»، «بهبود» وغیره قرار دارند تا به باتلاق جازموریان می رسد. این منطقه را کوه هایی با چشم اندازهای زیبا، جنگل های کهور، گز، جگ، خرزهره وغیره تحت تاثیر خود قرار داده اند. همچنین مسیرهایی برای دسترسی به بخش غربی و جنوب غرب سیستان و بلوچستان در این منطقه وجود دارد. در مسیر رودخانه سرجنگل، آبشار و حوضچه های طبیعی آب، فضای دل انگیزی به وجود آورده اند.

 مقصد طبیعت گردی دهنه گمرکان (Gomrekan):  

شرق شهر عنبرآباد را با فاصله ای 20 کیلومتری، ارتفاعات جبال بارز فرا گرفته اند. دره ها و تنگه های جبال بارز در این منطقه، میزبان مناطق طبیعی و روستایی زیبایی می باشند که همواره مورد توجه بوده اند. دهنه گمرکان، یکی از مناطق طبیعی جذاب است. مسیر آسفالته 18 کیلومتری این دهنه از کنار کوه های «خر پشت» در محور جیرفت، کهنوج آغاز می گردد. دهنه گمرکان را باغ های مرکبات، درختان خرما، رودخانه وچشمه سارها در بر گرفته اند و هر چه در این دهنه جلوتر می رویم؛ بر زیبایی های آن افزوده می گردد. ادامه این مسیر به ییلاق مصفا و دلربای امجز و قله های برف گیر جبال بارز ختم می شود. در این دهنه مسیرهایی برای حرکت بر یال های جبالبارز وجود دارد تا تجربه سفر به مناطق بکری چون کمال الدینی، گُشار، پیدنگو، بادام، بنستان و رسیدن به سقدر را میسر می سازد.

 

 مقصد طبیعت گردی چاه زیارت:

 چشمه های فصلی، سدخاکی، انبوه درختان جنگلی و کوهستانی ونخلستان های قدیمی چاه زیارت، درفاصله25 کیلومتری جنوب غربی کهنوج، یکی ازبهترین مکان ها برای سفربه مناطق طبیعی به خصوص در روزهای تعطیل سال به حساب می آید. مرطوب بودن هوای این منطقه، ماه های انتهای زمستان تا فروردین واردیبهشت راتبدیل به بهترین زمان، برای گردش در این منطقه نموده و این امر،همواره جمعی تقابل توجهی راجذوب این منطقه می نماید.

 مقصد طبیعت گردی جنگل نازدشت:  

در خط مرزی شهرستان کهنوج و رودان، جنگل نازدشت در جلگه ای سرسبز، درختان کهور قدیمی را در دل خود جای داده است. جنگل های کهور (جنگل های گرمسیری) این منطقه بازمانده خط جنگلی کهورهای جنوب شرق ایران می باشند که بخش بزرگی از آنها در منطقه «مهروییه» کهنوج تحت حفاظت محیط زیست استان کرمان قرار دارد و کهورهای نازدشت هم از طرف محیط زیست هرمزگان حفاظت می کردند. در فصل بهار در صورتی که ریزش ­های آسمانی، شرایط خوبی را بر منطقه حاکم می نماید، چشم اندازهای بی ­نظیری در این منطقه حاصل می­ آید. همچنین با فاصله کمی از ناز دشت، جنگل معروف قوام الملک که کاخ زیبایی از دهه 30 هجری شمسی در آن باقی مانده قرار گرفته است. این منطقه در استان هرمزگان قرار دارد.

 مقصد طبیعت گردی روستای دهکهان (Dehkahan):  

در ارتفاعات جنوب غربی شهر کهنوج و در فاصله 35 کیلومتری، دره های پر از نخل و سرسبز دهکهان با آب و هوای مطبوع و پوشیده از باغ های مرکبات و انبه، مکانی دلچسب برای فصول گرم سال در این منطقه محسوب می گردند و در فصول خنک، دهکهان، جلال خاصی را جلوه گر است. همچنین زیارتگاه شاه سلطان سید عطا الله که از احترام خاصی در بین مردم کهنوج برخوردار است و نیز آثار تاریخی به جای مانده از ادوار گذشته همچون قلعه پهلوانان یا قلعه مرادخانی جذابیت این روستا را دو چندان می نماید.  

 کتاب جاذبه های طبیعت گردی استان کرمان   


+ نوشته شده توسط kuhiar در دوشنبه شانزدهم بهمن 1391 و ساعت 18:38 |